Article

  1. หน้าหลัก
  2. ธรรมทาน
สิงหาคม
2568
3 ส.ค. 68 7 ส.ค. 68 9 ส.ค. 68 (1) 9 ส.ค. 68 (2) 19 ส.ค. 68 20 ส.ค. 68 24 ส.ค. 68 31 ส.ค. 68
ตอบคำถามการภาวนา

ถาม:
ตอนนี้ จิตมันคิดทั้งวัน นอนไม่หลับมันยังคิดต่อตอนนอน เรื่องซ้ำบ้าง เรื่องใหม่บ้าง
เบื่ออาการนี้จัง ฟังคลิปธรรมมะ ไปเรื่อยๆ มีอยู่
คลิปหนึ่ง เขาสอนวิธีดูจิต และดูกาย โดยให้ดูสลับกัน อย่างละ 5 นาที
เลยลองทำตาม แต่ไม่ได้จับเวลา
ทำในรูปแบบไปเรื่อย ๆ /พอจิตมันคิดเราก็ดูจิต ผลปรากฏว่า มันหยุดคิด
แล้วเรากลับมาดูกายต่อ
คำถามคือปฏิบัติ วิธีนี้ยังอยู่ในเส้นทางไหมคะ
ขออาจารย์ ช่วยเมตตาชี้แนะด้วยค่ะ

ตอบ:
เวลาเราตั้งใจดูจิต มันคือความคิด 1 คิดค่ะ เป็นสมถะค่ะ ใช้ได้เหมือนกัน
ผู้รู้ และสิ่งที่ถูกรู้ ทั้งสองอย่างนี้เป็นสังขารปรุงแต่ง หรือความคิดค่ะ
เมื่อเราเอาความคิด มาดูจิต
มันก็ไม่มีความคิดปรากฏ
เพราะตัวมันเองกำลัง”คิด“ดูอยู่

หรือให้กลับมาใช้กายเป็นฐาน
ใช้มือเคาะไปตามร่างกาย
ทุบเบาเบาตรงขาตัวเองก็ได้
แล้วจับความรู้สึกถึงแรงสะเทือนนั้น
ทำเรื่อยเรื่อย ทำบ่อยบ่อย
โดยไม่ต้องสนใจความคิด
ไม่ว่ามันจะมากหรือน้อย

ความไม่ทุกข์ ไม่ใช่เพราะ เราพยายามทำให้มันไม่คิด
แต่มันคือคิดก็ได้แต่ไม่ตามไป
ไม่คิดก็ดี จะมีความคิดหรือไม่มีความคิด ถ้าใจไม่ไหลไป จิตก็จะเข้าสู่ความว่างจากการปรุงแต่ง
ความสงบ หรือที่เรียกว่าสมาธิ อันเป็นหนทางไปสู่ตาปัญญา คือการรู้เห็นความคิดของตัวเอง ที่มันโลภ มันโกรธ มันหลงนั่นเอง

ความคิดนั้นจะไปคิดเพื่อห้ามมันไม่ได้
หากรำคาญความคิด
นั่นแสดงว่ามีความคิด ซ้อนเข้าไปอีกคิดแล้ว เป็นสองทุกข์แล้วนั่น
ให้พลิกกลับมารู้สึกตัวแทนการคิดที่จะหยุดความคิด

การปฏิบัติภาวนานั้น ต้องใช้ความอดทน และความเพียรอย่างยิ่งยวด ไม่อย่างนั้นจะถูกความคิดพาเราไปเร่หาทางนั้นทางนี้อยู่เรื่อย วิ่งหาทางง่าย ทางสบาย

ดูกายไม่ใช่เอาความคิดไปดูกาย
แต่ให้รู้สึกกาย โดยไม่ใช้ความคิด
หรือที่หลวงพ่อเทียนเรียกว่าเฮ็ดซื่อๆ รู้ซื่อซื่อ นั่นเอง

ช่วงนี้สังเกตว่าคุณ--
อ่อนการภาวนา และขาดกำลังใจเนื่องจากไม่ได้ปฏิบัติต่อเนื่อง
จึงไหลไปตามความคิดได้ง่าย
ให้ตั้งจิตตั้งใจเสียใหม่ อย่ามัวท้อแท้ และคาดหวังกับผล จนไม่มีแรงภาวนา

คนเราเกิดมา หลงทางกันอยู่หลายภพชาติ หากมีโอกาสได้มารู้จักการภาวนาแล้ว
ก็อย่ามัวท้อแท้ จิตใจต้องห้าวหาญ
ไม่ว่าจะต้องเจอความโดดเดี่ยว ความทุกข์ ความท้อทั้งกายและใจ

ขอให้ตั้งสติให้ดี
ใช้กำลังของปัญญา ทบทวนคุณค่าของการมีชีวิตนี้ และการยังมีลมหายใจนี้
ว่าเป็นความโชคดี ที่เรายังเหลือเวลาในการภาวนา และยังมีโอกาสพ้นจากทุกข์ และเข้าถึงธรรมเสมอ
คนเราทุกข์ที่ใจ และก็พ้นทุกข์ได้ที่ใจ
มันไม่ได้เกี่ยวกับสิ่งอื่นใด
ไม่มีอุปสรรคอันใด ที่หนักไปกว่าความคิดของตัวเราเอง

อาจหาโอกาส มาปฏิบัติร่วมกับสังฆะที่คอร์ส ก็เป็นอีกหนึ่งตัวช่วย
และจะได้ฟังวิธีภาวนาที่ละเอียดยิ่งขึ้น
เมื่อเข้าใจการภาวนาแล้ว
จะลดการลังเลสงสัยลงไปได้มาก
ทำให้มีแรงมุ่งภาวนา ได้อีกครั้ง

อ.บี กลุ่มเพื่อนรู้สึกตัว
19 ส.ค. 68