Article

คิดว่ารู้ จึงไม่มีวันรู้

การภาวนานั้น จึงไม่ควรสะสมอะไรเลย
ไม่ว่าจะความรู้ ความเข้าใจ
สภาวะธรรมที่เคยพบเจอ

ทุกขณะทุกนาทีจึงสดใหม่อยู่เสมอ
อยู่กับปัจจุบันขณะอยู่เสมอ
ไม่ต้องจด ไม่ต้องจำ
ไม่ต้องทำอะไรให้มันมาก

เพียงแต่รู้ตัวไปทีละขณะๆไป
ความคิดและอารมณ์ที่ผ่านมา
มันจะถูกรับรู้ไปเอง
โดยไม่ต้องไปตั้งใจรู้
เมื่อไม่ไหลไปกับความคิดและอารมณ์
จึงจะรู้แจ้งเห็นจริง

เมื่อไหร่ที่คิดว่าตนเองรู้และเข้าใจแล้ว
เราอาจถือความคิดหนึ่งอยู่ตลอดเวลา

อ.บี กลุ่มเพื่อนรู้สึกตัว
9 ก.ค. 68